روضه

آنها که امسال داغ روضه خانگی بر دلشان ماند درد ما را میفهمند.
5روز در فاطمیه روضه خانگی داشتیم. از چندماه قبلش به فکر سخنران بودیم. اگر دیر میجنبیدیم وقتها پر میشد.
چندروز قبل از روضه، چای و قند و خرما و... را تهیه میکردیم. مادربزرگ خبر میداد گلاب نخرید، گلاب امسال هم با من.
پذیرایی مختصر هرروز را هم روز قبلش تهیه میکردیم.
مامان اعتقادی به لیوان یکبار مصرف ندارد؛ ضرر بهداشتی اش یکطرف، آسیب محیط زیستی اش یک طرف، برکت شستن فنجان یکطرف، اصلا دلم ضعف میرود برای صدای بهم خوردن فنجان ها.
از دو روز قبل کتیبه ها و پرده ها و پرچم های سیاه را میاوریم و هرکس زرنگتر باشد نصبشان میکند.
شب قبل، باند و بلندگو و میکروفن را میاورند و صوت را تنظیم میکنند و برای بار هزارم تنظیمات آمپلی فایر را یادمان میدهند و باز هم فردا وسط سخنرانی بلندگو جیغ میکشد یا مداح تذکر میدهد که اکو را روشن کنید.
سماور و سینی ها و فنجانها و قندانها را آماده میکنیم.
وسایل اضافه را از خانه جمع میکنیم و دورتا دور بالش و پشتی میچینیم برای پیرزنهایی که ناهارشان را خورده-نخورده می آیند تا بتوانند کنار دیوار بنشینند و تکیه دهند و قبل از روضه مادربزرگ را و همدیگر را ببینند.
روضه دعوتی نیست، توی فامیل و دوستان و محله اعلان عمومی میشود، هرکه بیاید قدمش روی چشم. گرچه خانه گنجایش بیش از 300نفر را ندارد، حیف!
هرکس هم بخواهد میتواند خدمت کند، بزرگترها چای میریزند یا فنجان میشویند، جوانترها چای یا پذیرایی میبرند یا به تشنه ها آب میرسانند، کوچکترها قند میچرخانند یا برگه های دعا را توزیع میکنند، گلاب بعد از روضه را میبرند یا دستمال کاغذی تعارف میکنند. هرکس هرچه از دستش بر می آید! اما جفت کردن کفشها و خوش آمدگویی اول و بدرقه آخرش افتخار خودمان است: من و مامان.
شب قبلش مامان سفارش های همیشگی اش را تکرار میکند: این مجلس مال ما نیست، صاحب دارد. نکند یک طوری رفتار کنیم صاحبش نیاید! به مهمانها احترام بگذارید، با دل همه راه بیایید، نکند کسی برنجد! هرکس پذیرایی اضافه خواست بدهید تبرک است. پیرزنها بالش خواستند برای زیر پایشان یا پتو خواستند برایشان بیاورید.
همه مان میدانیم برکت مادی و معنوی این خانه از همین روضه هاست. همه مان لمس کرده ایم از سالی که بنای این روضه را گذاشتیم چقدر گشایش برایمان حاصل شد. همه مان میبینیم الطاف حضرت مادر را.
امسال که نه مادربزرگ را داریم نه توفیق این مجلس را... خدا به داد دلمان برسد... داریم دق میکنیم...

دنیا...